Historia tego kredensu nie jest mi zbyt dobrze znana, ale mogę się jej domyślać. Tak czy inaczej, kredens zostawiła nasza lokatorka i wieloletnia sąsiadka (mieszkanka drugiego piętra i użytkowniczka naszej obecnej kuchni, gdzie kredens pierwotnie stał). O kredensie będzie jeszcze dużo, tym czasem ta drobna zapowiedź. Marcinek każdą chwilę właśnie jemu, czyli mości kredensowi teraz poświęca.




Brak komentarzy:
Prześlij komentarz